Ειδήσεις‎ > ‎

Νίκος Τορναρίτης VS Άριστος Δαμιανού

αναρτήθηκε στις 11 Μαρ 2011, 5:16 π.μ. από το χρήστη News 2

Νίκος Τορναρίτης και Άριστος Δαμιανού έρχονται σε αντιπαράθεση, ανταλλάζοντας απόψεις όσον αφορά το Κυπριακό, τη μεταναστευτική πολιτική της Κυβέρνησης, την οικονομία αλλά και το ζήτημα του Συνεταιρισμού για την Ειρήνη.

Τι πιστεύετε πως πρέπει να πράξει η Κύπρος αναφορικά με το Συνεταιρισμό για την Ειρήνη;

Νίκος Τορναρίτης: Η Κύπρος πρέπει να βρεθεί στο ίδιο χαράκωμα με τους ισχυρούς. Δεν πρέπει να απουσιάζει από κανένα σώμα που συμμετέχουν οι υπόλοιποι 26 της Ε.Ε. και μια σειρά από άλλες χώρες της ευρύτερης ευρωπαϊκής περιφέρειας όπως είναι η Ρωσία, η Ελβετία κ.α. Η θέση μας είναι σαφής από καιρό: η αίτηση ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη έπρεπε να υποβληθεί με την ολοκλήρωση της διαδικασίας προσχώρησης της Κύπρου στην ΕΕ την 1η Μαίου 2004. Κάθε ημέρα που πέρασε από τότε, υπήρξε μια αναξιοποίητη ημέρα για την προώθηση μιας πραγματικά ευρωπαϊκής πολιτικής της Κύπρου σε ζητήματα ασφάλειας. Η Κύπρος έμεινε να είναι ο μόνος και «παράξενος» ευρωπαίος εταίρος, η μοναδική χώρα που η κυβέρνησή της δεν μπορεί να κατανοήσει ότι η σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική έχει στη καρδιά της την έννοια της πολυμερούς συνεργασίας και όχι των ανταγωνιστικών μπλοκ. Είναι τόσο αταίριαστη η σημερινή κατάσταση που μόνο ως αποτέλεσμα απόλυτης εμμονής σε λάθος ιδεολογήματα μπορεί να εξηγηθεί. Όμως στα ζητήματα ασφάλειας ένα κράτος με το βάρος των προβλημάτων που κουβαλά, δεν μπορεί να ενεργεί άλλο με αυτό τον τρόπο. Αυτή τη στιγμή έχουμε μεγάλη ανάγκη να επηρεάσουμε το σύστημα ασφάλειας και εγγυήσεων της περιοχής της Μεσογείου και να είμαστε ένα θετικό τμήμα της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής. Θέλουμε επίσης στο πλαίσιο της λύσης του κυπριακού να βρούμε ρυθμίσεις που ακυρώνουν στην πράξη το αναχρονιστικό σύστημα του ’60. Διερωτώμαι, με ποιο τρόπο μπορούμε να επιτύχουμε όσα διακηρυχτικά υποστηρίζει και ο ίδιος ο πρόεδρος Χριστόφιας; Εμείς είμαστε ξεκάθαρα προσανατολισμένοι σε αυτό που αποτελεί ιδεώδες, η ένταξή μας στην ΕΕ να αποτελεί το πλαίσιο της ασφάλειας για την πατρίδα μας. Για να γίνει όμως αυτό πράξη, η Κύπρος πρέπει να γίνει μέλος του ΣτγΕ και να μπορεί να συμμετέχει σε όλα τα ζητήματα της κοινής εξωτερικής πολιτικής άμυνας και ασφάλειας της ΕΕ.

Άριστος Δαμιανού: Το εθνικό συμφέρον επιτάσσει όπως επικεντρωθούμε στην δύσκολη προσπάθεια που καταβάλλουμε στα πλαίσια των συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, για απελευθέρωση, επανένωση και ειρήνη. Αίτηση για ένταξη σε στρατιωτικά προγράμματα του ΝΑΤΟ θα δημιουργούσε την εντύπωση ότι προτεραιότητά μας δεν είναι η λύση και η αποστρατιωτικοποίηση. Και αυτό μόνο ζημιά θα προκαλούσε. Εξάλλου, η Κυπριακή Δημοκρατία συμμετέχει ενεργά σε όλες τις δράσεις της ΕΕ, περιλαμβανομένων των ζητημάτων της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας. Τα τελευταία χρόνια δε, η Κύπρος διαδραματίζει αναβαθμισμένο ρόλο στον τομέα της παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, αξιοποιώντας στο έπακρο την ιδιότητα του κράτους-μέλους στην ΕΕ. 

Πως κρίνετε τους χειρισμούς του Προεδρικού στο συγκεκριμένο ζήτημα;

Ν.Τ O κόσμος ολόκληρος έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία 20 χρόνια. Μόνο το ΑΚΕΛ επιμενει να αναλύει τα όσα συμβαίνουν γύρω μας με όρους ψυχροπολεμικούς. Από τη στιγμή όμως που βρίσκεται στην εξουσία, το πρόβλημα αυτό γίνεται πρόβλημα για το σύνολο της Κύπρου, όπου μια συντριπτική πλειοψηφία σκέφτεται, αντιλαμβάνεται και διαθέτει προσδοκίες, εντελώς διαφορετικές από το στενό κομματικό πυρήνα του ΑΚΕΛ. Οι χειρισμοί του Προέδρου Χριστόφια διαπνέονται από ξεπερασμένο ιδεολογικό συναισθηματισμό. Από τη στιγμή που εκφράζονται ως αντίληψη περί εξωτερικής και ευρωπαϊκης πολιτικής, εκλαμβάνονται ως τουλάχιστον αδέξιοι από την πλευρά των διεθνών συνομιλητών του. Βρίσκονται σε αντιδιαστολή με τις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις. Ο κόσμος δεν είναι σήμερα χωρισμένος σε στρατόπεδα Ανατολής – Δύσης. Το σύστημα είναι πολυπολικό και στη δική μας γεωγραφική περιφέρεια απαιτεί πολυμερείς συνεργασίες. Από πλευράς ΕΕ και κοινής ευρωπαϊκής ασφάλειας είναι αδήριτη η ανάγκη εκείνης της μορφής συνεργασίας με το ΝΑΤΟ που διευκολύνει ο Συνεταιρισμός για την Ειρήνη, για όσα κράτη μέλη δεν επιθυμούν για ιστορικούς ή πολιτικούς λόγους να είναι μέλη της Συμμαχίας. Για να μπορέσει όμως μια πολιτική παράταξη να διαμορφώσει πολιτική με όσα αναπτύσσω πιο πάνω, θα πρέπει να διαβάσει τον κόσμο με σύγχρονα μάτια. Αλλιώς θα αναγκάζεται να κατασκευάζει επιχειρήματα που πιθανόν να προκαλούσαν θυμηδία μεταξύ των διεθνών διπλωματικών κύκλων, αν φυσικά δεν επρόκειτο για τόσο σοβαρό θέμα. Γενικά κρίνω τους χειρισμούς Χριστόφια εξαιρετικά αντιπαραγωγικούς για τα συμφέροντα της Κύπρου και αντίθετους προς τα αμοιβαία ευρωπαϊκά μας συμφέροντα.

Α.Δ Σε προεδρικά συστήματα, ο εκάστοτε Πρόεδρος πρέπει να είναι ο θεματοφύλακας του Συντάγματος, σεβόμενος απόλυτα την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Από τη στιγμή που η πλειοψηφία της Βουλής, λανθασμένα και έκνομα επικαλέστηκε πρόνοια του Συντάγματος, η οποία αφορά αφενός τις σχέσεις των δύο κοινοτήτων όπως καθορίζονταν στο πλέγμα των δεσμεύσεων που δημιούργησαν οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου και αφετέρου τα επικυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών επί της Κύπρου και του λαού της, ο Πρόεδρος πολύ ορθά ενήργησε για να αποτρέψει εδραίωση της συνταγματικής εκτροπής. Μιας εκτροπής που σχετίζεται με την προσπάθεια κάποιων να αποσπάσουν αρμοδιότητα, την εξωτερική πολιτική συγκεκριμένα, από την εκτελεστική εξουσία. Η απόφαση του Προέδρου είναι η πλέον ορθή και για τα εθνικά μας συμφέροντα, δεδομένου του αρνητικού ρόλου του ΝΑΤΟ στην τραγωδία της Κύπρου αλλά και του καθοριστικού ρόλου της Τουρκίας στο Πρόγραμμα «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη».

Βλέπετε ότι τα δύο μεγάλα κόμματα θα αυξήσουν τα ποσοστά τους εις βάρος των μικρότερων;

Ν.Τ Εμάς μας αφορά ο Δημοκρατικός Συναγερμός και πιστεύω πως έχουμε πείσει τους συμπολίτες μας. Θα είμαστε πρωταγωνιστές! Η εκλογική μάχη της 22ας Μαίου δεν είναι μάχη μεταξύ πόλων και μηχανισμών. Πιστεύω ότι η κάθε εκλογική διαδικασία προσφέρεται για να αναμετρηθούν οι ιδέες, οι πολιτικές θέσεις, οι προτάσεις για να επιλυθούν προβλήματα. Μετριέται επίσης η συνέπεια λόγων και έργων, η ικανότητα των πολιτικών παρατάξεων και των ιδίων των πολιτικών προσώπων να είναι φορείς αλλαγής, φορείς που υπηρετούν το συλλογικό συμφέρον, όχι το στενά κομματικό. Μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι ο ΔΗΣΥ θα πρωταγωνιστήσει στις ιδέες και ότι ως η πιο αξιόπιστη και δυναμική ευρωπαϊκή παράταξη, θα αγκαλιαστεί από τους πολίτες. Εμείς δε δημιουργούμε στεγανά στην κοινωνία. Είμαστε ένας πόλος έλξης γιατί με συνέπεια παρουσιάζουμε τις θέσεις μας, συγχρονίζουμε τα βήματά μας με την εποχή, αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες των πολιτών, κινούμαστε με αυτοπεποίθηση για να ικανοποιήσουμε τις προσδοκίες τους. Κριτήριο της δράσης μας είναι ο κάθε πολίτης, είτε μας ψηφίζει στο τέλος, είτε όχι. Με αυτό τον τρόπο αντιλαμβάνομαι και προσωπικά την δραστηριότητά μου στην πολιτική ζωή: την προώθηση του συλλογικού μας συμφέροντος. Μάλιστα νιώθω πολύ άνετα γιατί και εγώ και το σύνολο των συνυποψηφίων μου, κινούμαστε στο ίδιο ακριβώς πνεύμα, κι αυτός είναι ο λόγος που ο ΔΗΣΥ το Μάιο θα πρωταγωνιστήσει.

Α.Δ Είναι νωρίς για να προβούμε σε ασφαλείς εκτιμήσεις για την  έκβαση των εκλογών. Το μόνο σίγουρο είναι πως το ΑΚΕΛ – ΑΡΙΣΤΕΡΑ – ΝΕΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ θα παραμείνει πρωτοπόρος πολιτική δύναμη διεκδίκησης των δικαίων του λαού μας. Κοινωνικών και πολιτικών. Εξάλλου η πρόσφατη εμπειρία καταδεικνύει ότι οι δημοσκοπήσεις πέραν από εργαλείο ανάλυσης δεν αποτελούν ασφαλή καταγραφή της ψήφου. Αυτό μόνο η κάλπη μπορεί να το πράξει.

Που μας οδηγεί η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, μεσούσης της οικονομικής κρίσης;

Ν.Τ Η κυβέρνηση Χριστόφια έκανε προφανές λάθος στην αρχή γιατί δεν πήρε τα μέτρα που έπρεπε στον κατάλληλο χρόνο. Η παράλειψη αυτή στο χρόνο την έφερε στη δυσάρεστη θέση – εξ αιτίας και του μεγέθους της κρίσης – να τρέχει πίσω από τα γεγονότα. Από την άλλη πλευρά, όμως, ήταν ευθύνη της να αναδιοργανωθεί, να ξαναβάλει τα ζητήματα στο τραπέζι γιατί η οικονομία, κατά την άποψή μου, είναι το μόνο πεδίο στο οποίο παραδοσιακά είχαμε ευρείες συναινέσεις. Υπήρχε η αντίληψη ότι αν κάτι πάει στραβά θα είμαστε όλοι ζημιωμένοι. Γι’ αυτό και για πολλά χρόνια βρίσκαμε τις αναγκαίες συμφωνίες, έγκαιρα. Θέλω να εκφράσω την απογοήτευσή μου ότι κι αυτό έχει διασαλευθεί επί της προεδρίας Χριστόφια. Τρία χρόνια μετά την κρίση, η κυβέρνηση δεν έχει κανένα σχέδιο για το πώς θα αντιμετωπίσει τις συνέπειές της και αυτό φαίνεται από τη διαδοχική υποβάθμιση της οικονομίας απο διεθνείς οίκους, τα υψηλά επιτόκια και δυστυχώς, την πρωτοφανή εκτόξευση του δείκτη της ανεργίας. Αυτή τη στιγμή σχεδόν 30 χιλιάδες συνάνθρωποί μας είναι χωρίς δουλειά και ερωτούν τί θα γίνει όταν παραμείνουν εκτός αγοράς εργασίας; Η κριτική μου προς την κυβέρνηση δεν είναι μόνο αν αιφνιδιάστηκε στην αρχή. Το κύριο βάρος της κριτικής μου είναι στην πρόδηλη προσπάθειά της να αφήσει τα πράγματα να πηγαίνουν λάθος έως ότου εκπνεύσει η θητεία της. Η μόνη έγνοια της είναι να μη χρεωθεί αυτό που στο μυαλό του ΑΚΕΛ ονομάζουν πολιτικό κόστος, σε πολύ συγκεκριμένες αποφάσεις: Πόσο κράτος θέλουμε; Τί ρόλο θέλουμε να διαδραματίζει; Ποιους Ημικρατικούς να στηρίξουμε και σε ποιους να κάνουμε αλλαγές, μετοχοποιήσεις ή και ιδιωτικοποιήσεις;  Πότε επιτέλους θα βάλουμε κάτω τα χρόνια προβλήματα: συνταξιοδοτικό, σχέδιο υγείας, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, παραγωγικότητα και εκσυγχρονισμός του δημοσίου τομέα, έλεγχος των δαπανών και της σπατάλης. Πότε θα επενδύσουμε επιτέλους στη νέα γενιά και το εκπαιδευτικό μας σύστημα;

Α.Δ Ευτυχώς που την οικονομική κρίση στην Κύπρο διαχειρίζεται μια φιλολαϊκή, ανθρωποκεντρική κυβέρνηση. Διαφορετικά, θα είχαμε τις τύχες γειτονικών μας κρατών, που υπόκεινται τις συνέπειες νεοφιλελεύθερων επιλογών, όπως είναι η Ελλάδα καθώς και άλλων κρατών όπως είναι η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία κ.α. Μεσούσης της οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια έδωσε πέραν των €500 εκ. σε κοινωνικές παροχές, ενώ διανοίγει νέες στρατηγικές προοπτικές για επενδύσεις, όπως για παράδειγμα με το Κατάρ. Επενδύσεις που δημιουργούν ανάπτυξη, νέες θέσεις εργασίας και επαναβεβαιώνουν τις τεράστιες δυνατότητες της Κύπρου και του λαού μας ως σημαντικό κέντρο παροχής ποιοτικών υπηρεσιών. Το γεγονός ότι συνεχίζει να καταγράφεται μια σταθερή πορεία εξόδου από την ύφεση, είναι απόλυτα σχετιζόμενο με τις σωστές, μελετημένες και στοχευμένες ενέργειες και απφάσεις της κυβέρνησης, τις οποίες ως ΑΚΕΛ στηρίζουμε ενεργά.

Πώς πρέπει να προχωρήσει η Κύπρος όσον αφορά στο Εθνικό πρόβλημα, δεδομένης της τουρκικής αδιαλλαξίας;

Ν.Τ Οι συνομιλίες για το Κυπριακό βρίσκονται επί της ουσίας σε αδιέξοδο. Για 3 χρόνια, ο πρόεδρος Χριστόφιας κατανάλωνε κλίμα για μια «ενδοκυπριακή» λύση, αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου και χωρίς να ακούσει κανένα, τον χειρισμό του Κυπριακού. Με την εκλογή Έρογλου κατά την άποψή μου, έχει εκλείψει κάθε περαιτέρω ανάγκη για αναλύσεις και διαλογισμούς περί λύσης των Κυπρίων. Η πράξη καταδεικνύει πολύ συγκεκριμένες ευθύνες: Να βάλουμε το κυπριακό στο ευρωπαϊκό τραπέζι και να ενεργοποιήσουμε τους κοινοτικούς θεσμούς να είναι παρόντες στις διαπραγματεύσεις. Με απεσταλμένο της η ΕΕ να είναι εδώ, στη Λευκωσία, με προτάσεις στα ακανθώδη θέματα. Να επανασυνδέσουμε την πρόοδο των ευρωτουρκικών σχέσεων με τη μεταστροφή της τουρκικής θέσης στα δύο πιο κεντρικά ζητήματα: ασφάλεια και εγγυήσεις. Να καταθέσουμε ολοκληρωμένη πρόταση για τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ μπορεί να εγγυηθεί την σταθερότητα και την οικονομική βιωσιμότητα της λύσης, μέσα από τους μηχανισμούς της Ευρωζώνης. Εισηγούμαι να τολμήσουμε να ανοίξουμε τα χαρτιά μας σε μια Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, εμείς, ο πρόεδρος Χριστόφιας να το ζητήσει, να υπάρξει μια ολοκληρωμένη συζήτηση του κυπριακού και να πούμε σε όλους ποια είναι τα ζητήματα για τα οποία τους ζητάμε τη στήριξη. Σημειώνω τέλος ότι μπορούμε να συμπορευθούμε με τους Τουρκοκυπρίους που διαδηλώνουν στους δρόμους ώστε από κοινού να δώσουμε τέρμα στη δημογραφική αλλοίωση της πατρίδας μας.

Α.Δ Η απαράδεκτη τουρκική αδιαλλαξία είναι δεδομένη από της εμφάνισης του κυπριακού. Ζητούμενο με την ανάληψη της Προεδρίας από τον Δημήτρη Χριστόφια ήταν η διάρρηξη του αδιεξόδου και η επανέναρξη των συνομιλιών. Σε χρόνο μερικών μηνών συστάθηκαν και λειτούργησαν Ομάδες Εργασίας και Τεχνικές Επιτροπές, οι οποίες στον ένα ή στον άλλο βαθμό παρήξαν έργο. Πριν την έναρξη δε τον απευθείας συνομιλιών και παρά τις γνωστές παλινδρομήσεις της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων, επαναβεβαιώθηκε μέσα από τα κοινά ανακοινωθέντα Χριστόφια-Ταλάτ, ως βάση της λύσης, η δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα όπως καθορίζεται από τον ΟΗΕ, καταγράφοντας για πρώτη φορά δέσμευση της τουρκικής πλευράς σε λύση ενός κράτους, με μία κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα. Οι δυσκολίες είναι δεδομένες. Τυχόν εγκατάλειψη της συμφωνημένης βάσης αλλά και διαδικασίας –όμως- θα αποτελούσε θείο δώρο προς την Τουρκία. Η οποία σήμερα, πληρώνει επί της ενταξιακής της διαδικασίας κόστος από την μη συμμόρφωσή της με κυπρογενείς δεσμεύσεις της έναντι της ΕΕ. Αν είναι κάτι το οποίο χρειάζεται σήμερα, είναι στήριξη του Προέδρου, μέσα από δημιουργικό διάλογο, στο δύσκολο αγώνα που διεξάγει εκ μέρους της κοινότητας μας και προς όφελος της πατρίδας μας στο σύνολό της. Γιατί η ειρήνη θα φέρει ευημερία, πρόοδο και ασφάλεια για όλους.



Comments