Ειδήσεις‎ > ‎

Νίκος Τορναρίτης και Γιώργος Λουκαΐδης διασταυρώνουν τα ξίφη τους

αναρτήθηκε στις 29 Μαρ 2011, 3:53 π.μ. από το χρήστη News 2

Η παιδεία και η εκπαιδευτική πολιτική ήταν από την αρχή της ανάληψης της Προεδρίας από τον Δημήτρη Χριστόφια στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση. Δύο μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, τα θέματα της παιδείας ευρίσκονται, πλέον, με περισσότερο «προγραμματικούς» όρους στο επίκεντρο μιας διαμάχης που δεν είναι μόνον πολιτική, αλλά και ιδεολογική.

Η πρόσφατη συζήτηση του θέματος του μαθητικού συνδικαλισμού και οι καταγγελίες του ΔΗΣΥ, ότι επιχειρείται από πλευράς Κυβέρνησης και ΑΚΕΛ εισαγωγή της κομματικοποίησης στα σχολεία σε συνδυασμό με μια οργανωμένη προσπάθεια «εθνομηδενιστικού» στραγγαλισμού του εκπαιδευτικού περιεχομένου της προσφερόμενης μάθησης, οδήγησε την αντιπαράθεση σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, αναδεικνύοντας την παιδεία ως ένα από τα μείζονα θέματα των προεκλογικών αντιπαραθέσεων. Η «Σ» ζήτησε τις απόψεις του βουλευτή και αντιπροέδρου του ΔΗΣΥ Νίκου Τορναρίτη και του υπευθύνου του τομέα Παιδείας του ΑΚΕΛ Γιώργου Λουκαΐδη, θέτοντάς τους τρία καίρια ερωτήματα, στα οποία κλήθηκαν να απαντήσουν.

1. Ποια η θέση σας για το μαθητικό συνδικαλισμό; Θεωρείτε ότι θα οδηγήσει στην κομματικοποίηση στα σχολεία;

2. Πώς κρίνετε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και τα αποτελέσματά της; Είστε ικανοποιημένοι από την υλοποίησή της;

3. Ποιες οι θέσεις σας αναφορικά με τις προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας για εκσυγχρονισμό του καταλόγου διοριστέων;

ΝΙΚΟΣ ΤΟΡΝΑΡΙΤΗΣ: ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΗΣ 
Δεν θέλουμε να «μπογιατίσουμε» τα σχολεία μας, ούτε μπλε ούτε κόκκινα

1. Η επιμονή του ΑΚΕΛ και του Προέδρου της Δημοκρατίας για τη θεσμοθέτηση της κομματικοποίησης στα σχολεία, απλώς επιβεβαιώνει το χάσμα μεταξύ κυβερνώντων και κοινωνίας. Οι κυβερνώντες θα έπρεπε να έστρεφαν την προσοχή τους στα μεγάλα και υπαρκτά προβλήματα της παιδείας. Όχι να καθιστούν προτεραιότητα την εξυπηρέτηση μιας δικής τους κομματικής ανάγκης. Για το ΑΚΕΛ και την ΕΔΟΝ η συμμετοχή των νέων στα κοινά είναι συνώνυμη με την κομματική στράτευση και καθοδήγηση. Παραμένουν δεσμευμένοι στη λογική ενός παλαιοκομματικού «συνδικαλισμού». Εμείς, μαζί με όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου πλην του ΑΚΕΛ, δεν θέλουμε κομματικά στρατιωτάκια. Θέλουμε νέους ενεργούς πολίτες. Με ελεύθερη και κριτική σκέψη. Με εφόδια που να τους καθιστούν ικανούς να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες της σύγχρονης εποχής, έτοιμους να κερδίσουν τις μάχες του μέλλοντος. Είναι κρίμα γιατί σε μια εποχή που το δημόσιο σχολείο έχει ιδιαίτερα προβλήματα, την ώρα που οι εξαγγελίες για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση προχωρούν με βήμα σημειωτόν, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ακόμη μια φορά δεν αφουγκράζεται το πραγματικό συμφέρον της Νέας Γενιάς της πατρίδας μας και αντ’ αυτού οραματίζεται να μετατρέψει τα σχολεία μας σε εντευκτήρια κομματικής προπαγάνδας… Εμείς δεν θέλουμε να «μπογιατίσουμε» τα σχολεία μας, ούτε μπλε ούτε κόκκινα.

2. Υποστηρίζουμε μια ειλικρινή, ουσιαστική, φιλελεύθερη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση η οποία να μειώνει τον κρατισμό, να δημιουργεί διεξόδους από το συγκεντρωτισμό και την ισοπέδωση στην εκπαιδευτική διοίκηση, να απελευθερώνει τις πλούσιες δημιουργικές δυνατότητες του εκπαιδευτικού δυναμικού, να δημιουργεί νέα πλαίσια συνεργασίας και στήριξης του εκπαιδευτικού έργου. Η κοινωνία μας έχει ανάγκη από ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο να εντάσσει κάθε μαθητή σε μια προσωπική πορεία συνεχούς αναζήτησης, σεβόμενο την προσωπικότητα, τις δυνατότητες, τα ενδιαφέροντα και τις αδυναμίες όλων, με ξεκάθαρο στόχο οι νέοι μας να αυτονομούνται, να μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν και όλοι να επιδεικνύουν αξιόλογη συνεισφορά στη δημιουργία πνευματικών αγαθών. Ο κεντρικός σχεδιασμός δεν συνάδει με τα σύγχρονα συστήματα. Ο έλεγχος της σκέψης και της δράσης των ανθρώπων που εμπλέκονται στην εκπαίδευση δεν συνάδει με τις ανάγκες της κοινωνίας μας. Η ιδεολογία της ήσσονος προσπάθειας και της ισοπεδωτικής ομοιογένειας θα μας βρει κάθετα αντιμέτωπους. Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι μέχρι σήμερα ακούμε πολλά λόγια και βλέπουμε λίγα ημιτελή έργα.
Το ασφαλέστερο κριτήριο για να αξιολογήσουμε τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της διακυβέρνησης Χριστόφια στην παιδεία, είναι να ρωτήσουμε τους ίδιους τους συντελεστές της εκπαίδευσης. Τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς. Έχει κάτι αλλάξει στο ρόλο, το έργο και την καθημερινότητά τους; Έχει γίνει το σχολείο περισσότερο ανθρώπινο; Ας ρωτήσουμε τους δασκάλους και, ιδιαίτερα, τους καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης πώς νιώθουν στην έδρα. Ας ρωτήσουμε τους μαθητές, αν μπορούν να αγαπήσουν και να εκτιμήσουν εκείνο που καλούνται καθημερινά να κάνουν μέσα στο σχολείο. Ας ρωτήσουμε τους γονείς, αν είναι ευχαριστημένοι με το σημερινό Σχολείο και με τα χρήματα που πληρώνουν καθημερινά στην παραπαιδεία…

3. Υποστηρίζουμε ότι το σύστημα διορισμού εκπαιδευτικών χρειάζεται εκσυγχρονισμό και σοβαρή βελτίωση. Θα πρέπει να εφαρμόσουμε ένα νέο σύστημα αδιάβλητο, αντικειμενικό και αξιοκρατικό που να προτάσσει την πείρα, την ικανότητα, το ταλέντο, την αξία, την εκπαιδευτική προϋπηρεσία και τα εκπαιδευτικά προσόντα. Στην έδρα πρέπει να στέλλουμε τους άριστους των αρίστων για να μορφώνουν τα παιδιά μας! Τονίζουμε ότι με τον εκσυγχρονισμό του καταλόγου δεν πρέπει να θυματοποιηθούν οι υποψήφιοι που έφτασαν κοντά στο διορισμό τους. Πολλοί μπορεί να νιώθουν βολικά με την ισοπέδωση. Εμείς πιστεύουμε στον άνθρωπο εκπαιδευτικό, αυτόν που ανατρέπει τις παγιωμένες αντιλήψεις, αυτόν που δίνει τον καλύτερο εαυτό του στο σχολείο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΟΥΚΑΙΔΗΣ: Ο ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΛΑΪΚΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΕΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ 
Επιχειρείται αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τον ΔΗΣΥ

1. Θεωρούμε ότι για μιαν ακόμη φορά επιχειρείται από το Συναγερμό αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από το μόνο υπαρκτό ζήτημα που υφίσταται εδώ και μερικά χρόνια, που δεν είναι άλλο από την προσπάθειά τους να φιμώσουν τους μαθητές, εισάγοντας στους σχετικούς κανονισμούς πρόνοιες που όζουν αναχρονισμού και μεσαιωνικών αντιλήψεων. Ειδικότερα, έχουν εισαγάγει στους κανονισμούς πρόνοια που επιχειρεί να απαγορεύσει το δικαίωμα έκφρασης των μαθητών «αν τείνει στην προώθηση κομματικών πεποιθήσεων...». Αυτό, ερμηνευμένο, σημαίνει ότι οι μαθητές μας απαγορεύεται να εκφράζονται για όλα σχεδόν τα ζητήματα, αφού αν η άποψή τους συμπίπτει με αυτήν του Α ή του Β κόμματος, τότε «παρανομούν». Και τούτο, επειδή τα κόμματα έχουν άποψη επί όλων σχεδόν των θεμάτων που απασχολούν την κοινωνία, με αποτέλεσμα, η όποια άποψη των μαθητών, να συμπίπτει με τις θέσεις κάποιου κόμματος.

Εμείς ως ΑΚΕΛ, συμπαρατασσόμενοι με το μαθητικό κίνημα, απαιτούμε τη διαγραφή αυτής της πέρα για πέρα αντισυνταγματικής πρόνοιας (άρθρο 19), η οποία παραβιάζει επίσης και τη Διεθνή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού (άρθρο 13) και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (άρθρο 10). Στην αδυναμία του να δικαιολογήσει την αναχρονιστική στάση του, ο Συναγερμός λαϊκίζει και κινδυνολογεί ασύστολα για δήθεν «κομματικά τραπεζάκια στα σχολεία», επιχειρώντας να ψηφοθηρήσει εκμεταλλευόμενος ένα κλίμα απαξίωσης απέναντι στα κόμματα, που υπάρχει σε μερίδα των πολιτών. Καταγγέλλουμε επίσης την απύθμενη υποκρισία του ΔΗΣΥ, ο οποίος διατηρεί μαθητική οργάνωση, τη ΜΑΚΙ, η οποία, όπως με βάση δεκάδες στοιχεία μπορούμε να τεκμηριώσουμε, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ΔΗΣΥ, δραστηριοποιείται μέσα και έξω από τα σχολεία και διεκδικεί τις μαθητικές εκλογές.

2. Παρ' όλον ότι διεκδικούμε και εργαζόμαστε για ακόμη ταχύτερους ρυθμούς εφαρμογής της μεταρρύθμισης, είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι για το σημαντικό έργο που έχει επιτελεστεί. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ως απτά παραδείγματα της υλοποίησης της μεταρρύθμισης τη σημαντική αύξηση του προϋπολογισμού του Υπ. Παιδείας, την ολοκλήρωση και έναρξη εφαρμογής των νέων αναλυτικών προγραμμάτων, τη μείωση των μαθητών κατά τμήμα στους 25 σε όλες τις τάξεις, την επιχορήγηση αγοράς φορητών υπολογιστών, την παροχή με στοχευμένο τρόπο της πρόσθετης φοιτητικής χορηγίας ύψους 12 εκ. ευρώ, την εφαρμογή του θεσμού του σχολικού λεωφορείου, τη δημιουργία του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας και Αξιολόγησης, την έναρξη του μεγαλύτερου προγράμματος υποχρεωτικής επιμόρφωσης στην ιστορία της Εκπαίδευσης που αφορά στο σύνολο των εκπαιδευτικών, καθώς και την εφαρμογή του προγράμματος εισαγωγικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, την εφαρμογή για πρώτη φορά ολοκληρωμένης πολιτικής για ένταξη των αλλόγλωσσων μαθητών στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, την εφαρμογή ολοκληρωμένου προγράμματος αντιμετώπισης της παραβατικής συμπεριφοράς με μέτρα όπως η δημιουργία μονάδας άμεσης παρέμβασης και παρατηρητηρίου για τη Βία, την πιλοτική εφαρμογή του θεσμού του σχολικού κοινωνικού λειτουργού, την επέκταση των Ζωνών Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας και του θεσμού του ανοιχτού σχολείου, και πολλά άλλα. Είναι στη βάση των πιο πάνω που θεωρούμε ατεκμηρίωτη και αφοριστική τη θέση του ΔΗΣΥ ότι η Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση «είναι περισσότερο ιδεολόγημα παρά πολιτική πρακτική», αφού το πλούσιο και πολυσχιδές έργο που έχει επιτελεστεί μαρτυρεί ακριβώς το αντίθετο. Ότι η Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση γίνεται καθημερινά πράξη.

Περαιτέρω είναι σημαντικό να υποδειχθεί ότι για τα ελάχιστα μεγάλα ζητήματα που απομένουν για να προωθηθούν, όπως η αξιολόγηση των Εκπαιδευτικού και του Εκπαιδευτικού Έργου και ο εκσυγχρονισμός του καταλόγου διοριστέων, παρατηρείται μεν μια σχετική αργοπορία, η οποία όμως οφείλεται στην προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση μέσα από έναν επίμονο, εξαντλητικό διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή εφαρμογή τους χωρίς αναταράξεις στο εκπαιδευτικό σύστημα.

3. Θεωρούμε ότι η πρόταση του Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού αποτελεί μια πολύ καλή βάση για να ξεκινήσει ο διάλογος στα Συμβούλια της Μεταρρύθμισης. Ειδικότερα, μας ικανοποιεί το γεγονός ότι σε αντίθεση με απόπειρες προηγούμενων κυβερνήσεων, η συγκεκριμένη πρόταση περιλαμβάνει μόνον αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια για τις προσλήψεις, που δεν αφήνουν κανένα απολύτως περιθώριο για παρεμβάσεις και υποκειμενισμό. Παράλληλα, δίνει τη δυνατότητα σε όλους όσοι αναμένουν σύντομα διορισμό, να μην κινδυνεύσουν να τον χάσουν, αφού προβλέπεται μακρά μεταβατική περίοδος των δέκα ετών για μετάβαση στον εκσυγχρονισμένο κατάλογο.

Παρ’ όλα αυτά, είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε δημιουργικά στον επικείμενο διάλογο, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη βαρύτητα που θα έχει έκαστο κριτήριο για πρόσληψη, καθώς και για άλλα πιθανά μέτρα που θα προστατεύουν περαιτέρω όσους αναμένουν άμεσα διορισμό. Εν κατακλείδι, αυτό που για μας είναι το κύριο, είναι ότι το υφιστάμενο σύστημα διορισμού πρέπει να αποτελέσει παρελθόν, αφού παραμονή σ’ αυτό θα σημαίνει ότι ο μέσος όρος ηλικίας πρόσληψης των εκπαιδευτικών θα ανεβεί δραματικά σε όλους τους κλάδους μαθημάτων, με αποτέλεσμα η δημόσια εκπαίδευση να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά.




tornariths_louka.jpg (615×360)



Comments