Άρθρα‎ > ‎

ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ…

αναρτήθηκε στις 4 Φεβ 2011, 9:49 π.μ. από το χρήστη News 2
Ο Σεπτέμβρης σηματοδοτεί το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, και πυροδοτεί τα πρώτα σκιρτήματα και καρδιοχτύπια για τα παιδιά που για πρώτη φορά θα περάσουν το κατώφλι των σχολείων μας. Ταυτόχρονα, ο Σεπτέμβρης αποτελεί ακόμη έναν μήνα επιπρόσθετων οικονομικών επιβαρύνσεων για την κάθε οικογένεια που αντικρίζει με δέος τα έξοδα που καλείται να πληρώσει έτσι ώστε τα παιδιά της φοιτήσουν «αξιοπρεπώς» στο σχολείο, σε όποια βαθμίδα και εάν αυτό βρίσκεται. 

Χρέος και ευθύνη όλων αλλά ιδιαίτερα των όσων αναμιγνύονται με τα κοινά και ειδικότερα όσων αναμιγνύονται με τα της Παιδείας είναι η διασφάλιση της ομαλής έναρξης της σχολικής χρονιάς και συνάμα η άσκηση ελέγχου καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς για τα τεκταινόμενα στο χώρο της Εκπαίδευσης. Με ποιες προοπτικές, άραγε, ξεκινά η φετινή σχολική χρονιά; 

Η πρόσφατη αεροπορική τραγωδία που κτύπησε τον τόπο μας έχει ήδη επηρεάσει τις παιδικές ψυχές, έχει ήδη επηρεάσει όλους μας. Είναι έτοιμη η Πολιτεία να αντιμετωπίσει το φαινόμενο του μετατραυματικού άγχους που αναμένεται να κυριαρχήσει ειδικά τις πρώτες σχολικές μέρες; Έχει ληφθεί πρόνοια για την ύπαρξη εκπαιδευτικών ψυχολόγων αλλά και συμβούλων στήριξης των μαθητών μας. Το ερώτημα μπορεί να παραμένει ρητορικό στο παρόν στάδιο αλλά σίγουρα θα πρέπει να διερευνηθεί εάν η πολλά υποσχόμενη στήριξη των μαθητών και εκπαιδευτικών στο συγκεκριμένο θέμα, όπως διακηρύσσεται μέσα από ανακοινώσεις, θα μετουσιωθεί σε πράξη. Σημειώνω πως η συνεργασία της Παγκύπριας Οργάνωσης Ελλήνων Δασκάλων (ΠΟΕΔ) και του ΚΕΝΘΕΑ και η πραγματοποίηση σεμιναρίων στους εκπαιδευτικούς από ειδικούς ψυχολόγους για τη στήριξη των παιδιών πριν ακόμη ξεκινήσει το κανονικό πρόγραμμα των σχολείων μας αξίζει συγχαρητηρίων και μας κάνει να αισθανόμαστε περήφανοι για την πρωτοβουλία που αναλαμβάνεται. 

Μεγάλο κεφάλαιο για τη σύνθεση των σχολικών μας μονάδων αποτελεί σίγουρα και το θέμα των αλλόγλωσσων μαθητών. Σε κάποιες περιπτώσεις ο αριθμός τους πλησιάζει τον αριθμό των ελληνοκυπρίων μαθητών. Έχουμε προχωρήσει σε τμήματα υποδοχής και στήριξης αυτών των μαθητών ή παραμένουμε στην απλή τοποθέτησή τους σε τμήματα ανάλογα με την ηλικία τους αγνοώντας και παραβλέποντας ουσιαστικά κενά και αδυναμίες επικοινωνίας που έχουν, συμβάλλοντας έτσι στη μεγιστοποίηση του προβλήματος των δυσκολιών μάθησης που αντιμετωπίζουν αυτά τα παιδιά; Μήπως, έστω και την υστάτη, θα έπρεπε να προχωρήσουμε στη δημιουργία τμημάτων υποδοχής αυτών των μαθητών, ειδικά σε σχολεία στα οποία φοιτά μεγάλος αριθμός αλλόγλωσσων και παρουσιάζονται κρούσματα απειθαρχίας και συγκρούσεων; 

Πώς έχουμε προχωρήσει στη διαφοροποίηση των Αναλυτικών μας Προγραμμάτων, πως προχωρούμε στη διαφοροποίηση της ύλης και πώς επικεντρωνόμαστε στην πυρηνική γνώση αλλά ταυτόχρονα στην ανάπτυξη της συναισθηματικής εκπαίδευσης; Είναι πρόδηλο ήδη πως αρκετές διακηρύξεις για αλλαγές και για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αναλώνονται στη δημιουργία επιτροπών και υπεπιτροπών χωρίς ουσιαστικά, απτά και ορατά αποτελέσματα για τα παιδιά μας. Το «βάρος» της σχολικής τσάντας παραμένει αναλλοίωτο και η γενική παραδοχή για τη μη χρήσιμη γνώση που βαραίνει τους ώμους των μαθητών μας δε φαίνεται να συγκινεί κανέναν. 


Οι εκπαιδευτικοί μας στην πλειοψηφία τους έχουν αποδείξει τις πολλές δυνατότητες που έχουν στην πράξη. Είναι αναρίθμητα τα εκπαιδευτικά προγράμματα στα οποία μετέχουν – και πολλές φορές χωρίς την ουσιαστική υποστήριξη σε χρόνο από την αρμόδια αρχή. Ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά προγράμματα, διεθνείς διαγωνισμούς, περιβαλλοντικά προγράμματα, προγράμματα συνεργατικής παιδείας αλλά και προγράμματα συναισθηματικής εκπαίδευσης παίρνουν σάρκα και οστά χάρις στην πρωτοβουλία και την καλή διάθεση των εκπαιδευτικών. Μήπως θα έπρεπε, επιτέλους, όλα τούτα τα προγράμματα να ενταχθούν σε μια ευέλικτη ζώνη του Αναλυτικού μας Προγράμματος, που όλοι πλέον παραδέχονται πως χρειάζεται ριζική αναδόμηση; 

Η γονεϊκή εμπλοκή στην εκπαιδευτική διαδικασία αποτελεί πρόσταγμα της εποχής μας. Το σχολείο πρέπει να είναι ανοικτό στην κοινωνία αλλά και η κοινωνία να έχει δρόμους επικοινωνίας με το σχολείο. Η επιμόρφωση των γονιών δια βίου σε θέματα εκπαίδευσης των παιδιών τους θα έπρεπε να αποτελεί καθήκον τούτης της Πολιτείας, που φαίνεται να έχει αδρανοποιηθεί και σε τούτο τον τομέα και να αφήνει τούτη την επιμόρφωση των γονιών σε περιστασιακά σεμινάρια και στην πρωτοβουλία των ίδιων των Συνδέσμων Γονέων. Και όμως, η γονεϊκή εμπλοκή αποτελεί ποιοτικό δείκτη διάκρισης των κοινωνιών που επενδύουν στην εκπαίδευση. 

Προβληματισμό προκαλεί, επίσης, και πρέπει να προκαλεί η ίδια η απόδοση της σχολικής μονάδας. Είναι αποτελεσματική η σχολική μονάδα με τον τρόπο που λειτουργεί σήμερα; Ασκεί ο διευθυντής τον καθοδηγητικό του ρόλο για τους εκπαιδευτικούς αλλά και για τα παιδιά μας ή μήπως τεχνοκρατικές διαδικασίες συνεχίζουν να τον κρατούν απασχολημένο και να τον μετατρέπουν σε γραφέα ή γραμματέα ενταφιάζοντας τον ουσιαστικό ρόλο που έχει να διαδραματίσει για το σύνολο του εκπαιδευτικού έργου που θα πρέπει να επιτελέσει το σχολείο του: 

Προβληματισμοί και σκέψεις καθώς ετοιμαζόμαστε για το πρώτο ξεκίνημα, και είναι ένα ξεκίνημα που θα πρέπει να ομολογήσουμε προκαλεί τα ίδια καρδιοκτύπια όχι μόνο στα παιδιά που διαβαίνουν για πρώτη φορά την πόρτα του σχολείου αλλά και για όλους εμάς που γνοιαζόμαστε για την εκπαίδευση του τόπου, για όλους εμάς που θεωρούμε την Εκπαίδευση πολύτιμη επένδυση για το μέλλον τούτου του τόπου μας. 

 2/9/05 

Comments