Άρθρα‎ > ‎

Μια οφειλόμενη απάντηση στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο

αναρτήθηκε στις 5 Φεβ 2011, 8:36 π.μ. από το χρήστη News 2
Λαϊκιστής: Εκείνος που κολακεύει, που παραπλανά το λαό, που τον εξαπατά, που δεν του λέει την αλήθεια, αλλά του υπόσχεται όσα αυτός διψά και περιμένει να ακούσει. Αυτός που ξεσηκώνει τα πνεύματα και τροφοδοτεί το φανατισμό, που υποδαυλίζει τα πάθη, που αφήνει υπονοούμενα για τους αντιπάλους του. 

Συνώνυμο: Δημαγωγία, παραπλάνηση, αποκοίμιση, εξαπάτηση, δημοκοπία. 

Ερμηνευτικά: α) Όταν κάποιος εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες, τα ελαττώματα, την κατάσταση των αμόρφωτων και φτωχών ανθρώπων. β) Όταν κολακεύονται οι μάζες από τους δημαγωγούς, που γνωρίζουν καλά ότι όσα λέγουν ή υπόσχονται δεν πρόκειται ή δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθούν. γ) Η παραπλάνηση του λαού με δημοκοπικά τεχνάσματα, με δελεαστικά ελκυστικά μέσα, με απατηλές υποσχέσεις, που όλα έχουν μοναδικό σκοπό την πραγματοποίηση προσωπικών επιδιώξεων. δ) Προσβλητικός χαρακτηρισμός των πολιτικών ηγετών που, ενώ γνωρίζουν ότι όσα αναφέρουν στο λαό είτε είναι ανεφάρμοστα είτε λανθασμένα, εντούτοις χρησιμοποιούν κάθε μέσο, και μάλιστα την πειθώ, για να αποσπάσουν πολιτικά ή προσωπικά πλεονεκτήματα. 

Συνέπειες: α) Προβάλλει σαν ιδανικό πρότυπο, όχι την προσωπικότητα, δηλαδή τον άνθρωπο που ξεχωρίζει για την αξία και το ήθος του, αλλά το μέσο, τον μέτριας νοημοσύνης και κάτω. Αυτός περιβάλλεται με το μανδύα της κολακείας, της υποκρισίας και του ευτελισμού. β) υπονομεύει το δημοκρατικό πολίτευμα, αφού υποσκάπτει την αξιοκρατία και απομακρύνει τους επίλεκτους από ηγετικές θέσεις, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιούνται οι λιγότερο δραστήριοι, οι άνθρωποι των «κεκτημένων». 

Ο Λαϊκισμός είναι ακριβώς η κατ’ επίφαση λαϊκότητα: αυτό που δείχνει να είναι λαϊκό μα που στην πραγματικότητα δεν είναι. Πρόκειται για μια ψευδή ιδεολογία- για φαινόμενο απλώς λαϊκότητας που στην πραγματικότητα κρύβει έναν έντονο πατερναλισμό. 

Ο λαϊκισμός απορρέει από την ελλιπή λαϊκή συμμετοχή στη δημόσια ζωή, καλλιεργείται από αυτούς που εκμεταλλεύονται αυτή την έλλειψη, προτείνοντας το πατερναλιστικό τους πρότυπο, συντηρείται με την υποκουλτούρα και την εμπορευματοποίηση της συλλογικής ψυχής από ιδιωτικά συμφέροντα, καθιερώνεται ως δήθεν δημοκρατική κοινωνική κατάσταση, ενώ είναι στην ουσία αντιδημοκρατική. 

Όπου η συμμετοχική δημιουργία είναι καθιδρυμένη στα χαρτιά, υπολειτουργεί όμως ουσιαστικά στην πράξη, αναπτύσσεται ένα λαϊκό υποκατάστατο, ώστε να ξεγελιέται ο λαός που έχει (δήθεν) την προτεραιότητα στα δημόσια πράγματα, αφού γίνεται συνεχώς επίκληση του για τη νομιμοποίηση της επιβολής της οποιασδήποτε πολιτικής και κοινωνικής εξουσίας. Στην πραγματικότητα χαλκεύεται η εξουσία ινδαλμάτων , πολιτικών, κοινωνικών, καλλιτεχνικών, ακόμα και αθλητικών, στα οποία βρίσκει το υποκατάστατο της η προδομένη λαϊκή συνείδηση. 

Οι φορείς του πατερναλισμού – στους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής εξουσίας – «νομιμοποιούνται» από το λαϊκισμό και παράλληλα τον συντηρούν με την προβολή της απρόσωπης λαϊκής μάζας και τον παραμερισμό οποιουδήποτε θα μπορούσε να παίξει αφυπνιστικό ρόλο στο συλλογικό εφησυχασμό του λαού. 

Έτσι, καλλιεργείται μια ισοπεδωτική νοοτροπία όπου εξέχει μόνο το κεφάλι των φορέων του πατερναλισμού – και εκείνο συνειδητά εκλαϊκευτικά μακιγιαρισμένο- και καταπολεμείται ως «ελίτ» και «αντιλαϊκή» οποιαδήποτε ποιοτική διαφοροποίηση μέσα στη (λαϊκίστικη) γενική ισοπέδωση. 

Αυτή η ισοπέδωση και η απέχθεια στην ποιοτική διαφοροποίηση δημιουργούν μακροπρόθεσμα τη δικής τους υποκουλτούρα , που εμφανίζεται ως λαϊκή κουλτούρα, δεν είναι όμως παρά χυδαία μίμηση της. Έτσι, εμπορευματοποιείται το όποιο λαϊκό στοιχείο από επιτήδειους κερδοσκόπους, που βλέπουν στη μαζική παραγωγή των προϊόντων της δήθεν λαϊκής έκφρασης μια σημαντική πηγή πλουτισμού τους.

Comments