Άρθρα‎ > ‎

Μετά την 3η Οκτωβρίου: Στιγμές αποφάσεων και ευθύνης

αναρτήθηκε στις 4 Φεβ 2011, 7:24 π.μ. από το χρήστη News 2
H 3η Οκτωβρίου είναι ημερομηνία που σημαίνει πολλά για το μέλλον της Τουρκίας και μας αφορά άμεσα. Διαβάζοντας το έγγραφο που καθορίζει τους όρους και τις υποχρεώσεις της Τουρκίας για τις διαπραγματεύσεις ένταξής της – αυτό που έμεινε γνωστό ως «Διαπραγματευτικό Πλαίσιο» - είναι ξεκάθαρο ότι η Άγκυρα θα χρειαστεί να καταβάλει μια τεράστια προσπάθεια για τα επόμενα 15, ίσως και περισσότερα χρόνια, για να αποδείξει ότι θα γίνει μια διαφορετική χώρα. 

Είναι προς το συμφέρον της Κύπρου η Τουρκία να προχωρήσει τον ευρωπαϊκό δρόμο της, γιατί με τον τρόπο αυτό θα έχει πλήρεις ευθύνες και υποχρεώσεις έναντι της ΕΕ. Η τελική έκβαση, όμως, εξαρτάται από την ίδια – αν θέλει και μπορεί – αλλά και από την ΕΕ, αν θα θελήσει να απορροφήσει στους κόλπους της μια τέτοια τεράστια χώρα. Δεν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον της πατρίδας μας, να παίξουμε «κορώνα – γράμματα» την επίλυση του Κυπριακού με την τύχη της τουρκικής υποψηφιότητας ένταξης. Η σκέψη και μόνο να μείνει το Κυπριακό άλυτο για άλλα 10 έως 15 χρόνια στερείται κάθε λογικής, αν επιπρόσθετα αναλογιστεί κανείς ότι ήδη μετράμε 31 χρόνια κατοχής. 

Κάτω από αυτά τα δεδομένα, το τελικό αποτέλεσμα της 3ης Οκτωβρίου είναι απογοητευτικό. Τα ερμηνευτικά σχόλια της κυβέρνησης πάνω στα κείμενα, τη διακήρυξη (αντιδήλωση) και τα όσα έχουν συμβεί στο Λουξεμβούργο, δεν αρκούν για να δώσουν απαντήσεις στα αγωνιώδη ερωτήματα της κοινής γνώμης: Πού πάμε με το Κυπριακό; Πότε και πώς θα αξιοποιηθούν τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής μας στην ΕΕ για να δημιουργήσουμε κινητικότητα και πίεση στην Τουρκία να ανταποκριθεί στις συγκεκριμένες, δίκαιες και εύλογες ανησυχίες των Ε/Κ, ώστε να υπάρξει μια συνολική και συμφωνημένη λύση; 

Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας έθεσαν αυστηρούς όρους στην Τουρκία για όλα όσα τους απασχολούν για το εσωτερικό της Τουρκίας: ζητήματα δημοκρατίας, κράτους δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οικονομικές ρυθμίσεις, υποχρεώσεις εφαρμογής των όρων προσχώρησης. Γιατί όμως, όταν όλα αυτά αφορούν τη συμπεριφορά της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου, οι υποχρεώσεις της είναι διαφορετικές: εφαρμογή ενός πρωτοκόλλου, «εξομάλυνση»; Γιατί στην περίπτωση του μέγιστου προβλήματος του λαού μας, η Τουρκία κρίνεται πως επιδεικνύει συνεργασία και θα πρέπει απλώς να συνεχίσει την καλή της συμπεριφορά; 

Αυτό δείχνει το μέγεθος της αποτυχίας μας, την αδεξιότητα με την οποία αντιμετώπισε η κυβέρνηση τα δύο κομβικά σημεία στις σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ – την 17η Δεκεμβρίου και την 3η Οκτωβρίου. Ο ΔΗΣΥ έγκαιρα υποστήριξε μια διαφορετική στρατηγική προσέγγιση, στηριγμένη στην εμπειρία που απέκτησε η πατρίδα μας στη δεκαετή διακυβέρνηση Γ. Κληρίδη σε στενή συνεργασία με τις ελληνικές κυβερνήσεις. Το Κυπριακό και η συνολική επίλυσή του να είναι στην καρδιά των ευρωτουρκικών σχέσεων. Αυτή είναι μια καθοριστική στρατηγική επιλογή για να δημιουργήσουμε συνθήκες που θα επιτρέψουν στην ΕΕ να πρωταγωνιστήσει μαζί με τον ΟΗΕ σε μια νέα προσπάθεια λύσης. Η άλλη επιλογή, αυτή που ακολουθείται με την πολιτική Τ. Παπαδόπουλου είναι αδιέξοδη. Ίσως μάλιστα μείνει μετέωρη αν δεν αξιοποιηθούν τα πρώτα στάδια της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων ένταξης της Τουρκίας τα επόμενα 1 – 2 χρόνια. Αν συνεχίσουμε την πεπατημένη οδό, θα αναγκαστούμε σε κάθε στάδιο να κάνουμε εκπτώσεις και νέες υποχωρήσεις πάνω στις αυτονόητες υποχρεώσεις της Τουρκίας. Θα σπαταλούμε όλη την ενέργειά μας πάνω σε τεχνικής φύσεως ζητήματα, από τα οποία η Τουρκία θα εκβιάζει νέες παρατάσεις, νέα άλλοθι για να αποφύγει να τα εφαρμόσει. Πίεση πάνω σε ουσιαστικές πτυχές του Κυπριακού δεν μπορεί να υπάρξει, απλώς και μόνο επειδή κάποια στιγμή σε 3 – 4 χρόνια η Τουρκία να εφαρμόσει το πρωτόκολλο. 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας χώρος που αναζητεί πολιτικές λύσεις πάνω στα μεγάλα προβλήματα. Η αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων μας είναι ώριμη να εκδηλωθεί, αν βάλουμε στην πρώτη γραμμή των επιδιώξεών μας τη συνολική επίλυση του προβλήματος. Με νομικά τεχνάσματα, με εξάντληση της θεσμικής παρουσίας μας στην ΕΕ πάνω σε δευτερεύουσες επιδιώξεις, χάνουμε το πλεονέκτημα της ενεργοποίησης της Ευρώπης, ως πολιτικής δύναμης εγγύησης της λύσης, που συντονίζεται με τον ΟΗΕ για να δώσουν οριστικό τέλος στον αναχρονισμό της κατοχής. 

Εμείς, ο ΔΗΣΥ, για δέκα χρόνια σε συνεργασία με άλλες πολιτικές δυνάμεις και τις ελληνικές κυβερνήσεις πετύχαμε την μεγάλη κατάκτηση της ένταξης. Αυτή την κατάκτηση πρέπει να την θέσουμε στην υπηρεσία της λύσης και να ζητήσουμε την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων μας για να απαλλάξουμε την πατρίδα μας από την τουρκική κατοχή. 

 6/10/05 

Comments