Άρθρα‎ > ‎

Κυπριακό Τραπεζικό σύστημα – το θέατρο του παραλόγου

αναρτήθηκε στις 9 Μαΐ 2012, 12:09 π.μ. από το χρήστη News 2

Ζούμε τελευταία πρωτόγνωρες στιγμές στην Κύπρο λόγω της επικρατούσας αδυναμίας και αβεβαιότητας στην οικονομία καθώς και της αποκαθήλωσης της αυτοδυναμίας και ευρωστίας του τραπεζικού μας συστήματος.

Ακούμε καθημερινά αναλύσεις, δηλώσεις και αντιπαραθέσεις που κάνουν τον κάθε  πολίτη  που δεν είναι οικονομολόγος να διερωτάται για την κατάντια μας αλλά και να φοβάται για το μέλλον του. 

Ο ρόλος και η ευθύνη της κυβέρνησης,  του Υπουργείου Οικονομικών, της Κεντρικής Τράπεζας και των εμπορικών τραπεζών στη δημιουργία αλλά και διόγκωση  της κρίσης, κατά την άποψή μου είναι συλλογικός και αφορά τους πάντες. Όλοι ήξεραν το ρόλο τους όπως καθορίζεται από τον νόμο, τις θεσμικές διαδικασίες και τις ηθικές υποχρεώσεις τους. Είναι με αγωνία που παρακολουθώ να πετά ο ένας στον άλλο το μπαλάκι των ευθυνών την ώρα που η πατρίδα μας κινδυνεύει.Φιλονικούν καθημερινά για να αποσείσουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Τις περισσότερες φορές υπάρχει υπερβολή, έλλειψη αντικειμενικότητας, ουσιαστικής μελέτης και σοβαρότητας, όπως συνηθίζεται γενικά στην Κύπρο.

Οι εμπλεκόμενοι, δυστυχώς  αποδίδονται σε ένα ακατάσχετο παιγνίδι εντυπώσεων για να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες.

Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Οικονομικών έχουν την αποκλειστική ευθύνη της λειτουργίας της οικονομίας. Χωρίς την εύρυθμη λειτουργία του τεράστιου τραπεζικού μας τομέα δεν μπορεί να λειτουργήσει η οικονομία. Θυμίζω ότι η κρίση στην Αμερική ξεκίνησε από τις Τράπεζες και ξεπεράστηκε γιατί η κυβέρνηση Ομπάμα έλαβε άμεσα μέτρα για στήριξη της λειτουργίας και αποκατάσταση της ευρωστίας του τραπεζικού συστήματος. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν κάθισε με σταυρωμένα χέρια προσπαθώντας να μας πείσει αρχικά ότι η οικονομία πάει καλά. Ούτε ήρθε εκ των υστέρων να ισχυριστεί ότι για την κρίση φταίνε αποκλειστικά και μόνο οι τράπεζες. Ούτε  συνέχισε απερίσπαστα καταστροφική δημοσιονομική πολιτική δημιουργώντας αυξανόμενα ελλείμματα, απορροφώντας πολύτιμη ρευστότητα από την αγορά, προκαλώντας  το χορό των υποβαθμίσεων από τους  οίκους αξιολόγησης. Πώς να διορθώσει  μια  επικίνδυνη κατάσταση η κυβέρνηση Χριστόφια, όταν η ίδια για τόσα χρόνια συμπεριφέρεται ανεύθυνα, επικίνδυνα και αναξιόπιστα;  Γιατί δεν συνεργάστηκε με την Κεντρική Τράπεζα για την έγκαιρη και ορθή αντιμετώπιση της κρίσης παρά μόνο  πείσμωσε σαν ένα κακομαθημένο παιδί;

Η Κεντρική Τράπεζα είχε υποχρέωση να συνεργαστεί με την κυβέρνηση με οποιονδήποτε τρόπο, ως πιο έμπειρη, με γνώση του τραπεζικού τομέα και θεσμικά αρμόδια να επιβάλει περιορισμούς όταν έβλεπε ότι οι εμπορικές τράπεζες έκαναν ενέργειες υψηλού ρίσκου. Ο Διοικητής είχε πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία και γνώριζε τα πάντα σε σχέση με τις οικονομικές τάσεις στην Ελλάδα. Είχε εσωτερική πληροφόρηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο κανείς. Όφειλε δυναμικά και  αποφασιστικά να επιβληθεί και να ελέγξει  όχι μόνο τους ισολογισμούς των τραπεζών  αλλά και τις εξαγορές και επεκτάσεις των δραστηριοτήτων τους στο εξωτερικό.

Οι εμπορικές τράπεζες εγκλωβίστηκαν σε μεγάλες άυλες επενδύσεις καθώς και επεκτάσεις σε χώρες όπου δύσκολα βγάζεις κέρδος; Επεκτάσεις που πραγματοποιήθηκαν μέσω εξαγορών εκατοντάδων εκατομμυρίων και τώρα ψάχνουν λεφτά για τις ανακεφαλαιώσεις τους. Είναι εγκλωβισμένες  σε μη αποδοτικές επενδύσεις χωρίς  στρατηγική εξόδου.

Το θέμα των ελληνικών ομολόγων δεν προέκυψε χθες αλλά υποβόσκει από το Νοέμβριο του 2009. Σε αυτό το διάστημα ούτε η Κυβέρνηση αλλά ούτε η Κεντρική και οι εμπορικές Τράπεζες έκαναν κάτι για μείωση ή έλεγχο του κινδύνου με θεσμικά μέτρα ή μέσω των αγορών.  Στη τρέχουσα περίοδο η Κεντρική Τράπεζα λειτούργησε στις πλείστες περιπτώσεις θετικά αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι εάν έκανε όλα όσα μπορούσε, αφού είχε και τις γνώσεις και τις ικανότητες,  για να αποτρέψει ή να αντιμετωπίσει καλύτερα την κρίση. Αυτό που μετρά δεν είναι οι εκ των υστέρων εξηγήσεις αλλά το  οδυνηρό για τον τόποτελικό αποτέλεσμα. .

Οι αρμόδιοι των εμπορικών  τραπεζών  συμπεριφέρθηκαν, όπως και στις περισσότερες τράπεζες παγκοσμίως, άπληστα και επιπόλαια. Είναι όμως για αυτό που υπάρχει σχετικό νομοθετικό και ρυθμιστικό πλαίσιο, διοικητικά συμβούλια, ανεξάρτητοι εξωτερικοί ελεγκτές, μέτοχοι,  γενικές συνελεύσεις αλλά και οι θεσμοί των χρηματιστηρίων.  Όταν όμως η συμπεριφορά τους επηρεάζει την χώρα λόγω δυσανάλογου μεγέθους οφείλουν οι αρχές (κυβέρνηση και Κεντρική Τράπεζα) να είναι σε διαρκή επιφυλακή και να εξασφαλίζουν την ορθή  και πρέπουσα εταιρική διακυβέρνηση στους οργανισμούς αυτούς. Στο εξωτερικό οι αποτυχίες αναγνωρίζονται άμεσα και πληρώνονται. Στην Κύπρο γιατί παίζουμε μόνο παιγνίδια εντυπώσεων; Ποιος θα μας πει τον τρόπο να βγούμε από τη δύνη του προβλήματος που δημιουργήθηκε; Ας σταματήσει αυτό το θέατρο…

 

 

                  Νίκος Τορναρίτης

Λευκωσία 7/5/12                                                                                         Αντιπρόεδρος ΔΗΣΥ

 

Comments