Άρθρα‎ > ‎

ΓΙΑΤΙ ΨΗΦΙΣΑ ΝΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ

αναρτήθηκε στις 30 Ιαν 2011, 8:35 π.μ. από το χρήστη News 2   [ ενημερώθηκε 31 Ιαν 2011, 7:20 π.μ.από Telemobilo Limited ]
Η καταψήφισή της Συνταγματικής Συνθήκης από τους πολίτες της Γαλλίας και της Ολλανδίας έχει βυθίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση στη χειρότερη κρίση που έχει γνωρίσει στην 50χρονη ιστορία της. Η πορεία προς την πολιτική ολοκλήρωση της Ευρώπης έχει δυστυχώς ανακοπεί. 

Η ευρωπαϊκή μας οικογένεια βρίσκεται σήμερα σε βαθιά περισυλλογή. Κορυφαίες στρατηγικές της που δρομολογήθηκαν από το 1990, όταν κατέρρευσε το σοβιετικό μπλοκ, βρίσκονται σε δοκιμασία. Η διεύρυνση προς τις 10 χώρες μέλη – μεταξύ των οποίων και η Κύπρος – θεωρείται από ένα σημαντικό τμήμα της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, πηγή προβλημάτων για την ευημερία και την ανάπτυξη των παλαιών κρατών μελών. Είναι προφανές ότι η ιστορική απόφαση της γεωγραφικής επέκτασης της Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε την 1η Μαίου 2004, αντί να αντιμετωπίζεται ως η μεγαλύτερη επένδυση για το μέλλον, θεωρείται βάρος για πολλούς Ευρωπαίους πολίτες. Η εντύπωση αυτή – που διαχέεται στην παλαιά Ευρωπαϊκή Ένωση – δεν είναι τίποτε άλλο από μια σοβαρή υποχώρηση της κοινοτικής αλληλεγγύης, μιας από τις σημαντικότερες αξίες της ΕΕ. Μιας αξίας που μας αφορά άμεσα, εμάς εδώ στην Κύπρο. 

Είναι επίσης προφανές ότι η επόμενη διεύρυνση – που αφορά την Τουρκία, την Κροατία και άλλες χώρες των δυτικών Βαλκανίων, δηλαδή τη δική μας μεγάλη γειτονιά – βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Αυτή η ικανότητα της ΕΕ να χαράσσει δρόμους, έστω και μακροπρόθεσμους για τα επόμενα 10 – 15 χρόνια – βρίσκεται υπό αναστολή. Θέλω απλώς να επισημάνω στην σύντομη αυτή παρέμβασή μου ότι ουσιαστικά ανατρέπεται ένας στρατηγικός σχεδιασμός για την Κύπρο και την Ελλάδα, σχεδιασμός, πάνω στον οποίο στηριχτήκαμε για να δημιουργήσουμε πιο ισχυρές βάσεις για ένα ειρηνικό μέλλον συνεργασίας και σταθερότητας με την Τουρκία. 

Είναι με λύπη μας, που διαπιστώνουμε την πρόταξη ενός ισοπεδωτικού «όχι» στην ολοκλήρωση της Ε.Ε. Ενός όχι το οποίο συνθέτουν ποικίλες φωνές αντίδρασης και αντιφατικών συμφερόντων: από τους ακραίους εθνικιστές και τους ρατσιστές, έως τους πρώην και νυν κομμουνιστές , τους κλειστοφοβικούς και τους διαχρονικούς απορριπτικούς του ευρωπαϊκού οράματος. Βλέπουμε δυστυχώς κάθε μορφής ιδεολογικά απωθημένα να εκφράζονται δημοσίως εναντίον της ΕΕ. Και είναι τραγικό διότι οι γάλλοι και οι ολλανδοί ψηφοφόροι οδηγήθηκαν στην καταψήφιση της Ευρωπαϊκής Συνθήκης στη βάση αυτής της λογικής και όχι λόγω διαφωνιών σε πρόνοιες του Ευρωσυντάγματος. 

Και ερωτώ απευθυνόμενος κυρίως στην ηγεσία του ΑΚΕΛ : πως είναι δυνατόν να ισχύει η επιχειρηματολογία των πολέμιων του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, όταν οι πρώτοι που γλεντούν από την κρίση στην Ευρώπη είναι οι φανατικοί ατλαντιστές στη Βρετανία, και οι οπαδοί του Λεπέν στη Γαλλία που οραματίζονται μια «καθαρή» Ευρώπη, καθώς και οι οικονομικοί ανταγωνιστές της ΕΕ όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα που βλέπουν το ευρώ να αποδυναμώνεται και τους «25» να μην μπορούν να καθιερώσουν ένα Ευρωπαίο Υπουργό Εξωτερικών; 

Αλλά και για εμάς τους Κυπρίους. Πως είναι δυνατόν να χαιρόμαστε για την καταψήφιση της Ευρωπαικής Συνταγματικής Συνθήκης και να μην αντιλαμβανόμαστε ότι οι πρώτοι που αυτή την ώρα αισθάνονται ανακούφιση από τις εξελίξεις, είναι οι Στρατηγοί στην Τουρκία, που βλέπουν την υποχώρηση της προοπτικής πλήρους ένταξης της χώρας τους, ως άλλοθι για να αποτρέψουν την υλοποίηση σοβαρών εκσυγχρονιστικών μεταρρυθμίσεων. 

Η Κύπρος την 1η Μαίου του 2004 κατέλαβε μια θέση ανάμεσα στις πιο προηγμένες δημοκρατίες σε θεσμούς και κοινωνικές κατακτήσεις. Είναι η τελευταία που βγαίνει κερδισμένη όταν η ΕΕ βρίσκεται σε κρίση και εσωστρέφεια. 

Η Κύπρος χρειάζεται να βρίσκεται σταθερά στην πρωτοπορία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και να ενισχύει με τη φωνή και τη δράση της εκείνες τις τάσεις που θέλουν την ΕΕ να προχωρήσει προς τα εμπρός. 

Μια αντίθετη πορεία θα είναι ιδιαίτερα επώδυνη για την ΕΕ και το τίμημα θα το πληρώσουν τα μικρά κράτη μέλη της, τα κράτη με προβλήματα. Πόσο μάλλον εμείς που ταλανιζόμαστε από την τουρκική κατοχή. 

Αν η κοινοτική αλληλεγγύη σπάσει τα επόμενα χρόνια, η Κύπρος θα βρεθεί στην τελευταία ταχύτητα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Μια ΕΕ αποδυναμωμένη, μίζερη και εσωστρεφής, δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις μεγάλες προκλήσεις. Μια Ευρώπη ως υπερεθνική οντότητα με σταθερά βήματα προς τα εμπρός είναι σήμερα αναγκαία όσο ποτέ! 

30/6/05

Comments