Άρθρα‎ > ‎

Η Κύπρος της κοινωνικής αλληλεγγύης

αναρτήθηκε στις 5 Φεβ 2011, 8:24 π.μ. από το χρήστη News 2
To σκηνικό δεν προκαλεί έκπληξη. Ο απερχόμενος πρόεδρος Τ. Παπαδόπουλος κοιτά τις δημοσκοπήσεις και όπου έχει αδυναμίες σε ιδιαίτερες ομάδες του πληθυσμού, βγαίνει και με ένα πακέτο υποσχέσεων. Το επικοινωνιακό περιτύλιγμα της πρακτικής αυτής, οι ολοσέλιδες διαφημίσεις και τα τηλεοπτικά σποτ, δεν αλλάζουν τη φιλοσοφία της προσέγγισής του. Είναι μια βαθιά συντηρητική αντίληψη που θέλει τους πολίτες και τις ιδιαίτερες κοινωνικές τάξεις να είναι πελάτες – ψηφοφόροι. Να είναι υποτελείς στον άρχοντα που έρχεται προεκλογικά με πληθώρα από υποσχέσεις να συγκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο μιας 5ετούς διακυβέρνησης. 

Έχω την άποψη ότι η κοινωνική αρωγή του κράτους με τη μορφή των παροχών είναι υποχρέωση στο πλαίσιο μιας δίκαιης αναδιανομής του εθνικού πλούτου. Είναι μια μέθοδος που σε μια ευνομούμενη σύγχρονη πολιτεία ασκείται με λελογισμένο τρόπο, ώστε να μη δημιουργεί την εντύπωση εξάρτησης των πολιτών από το κράτος πρόνοιας. Οι πολίτες δεν είναι επαίτες, είναι πρωτίστως συνεισφορείς, φορολογούμενοι, με τον κόπο και τη δουλειά τους. Ο εκάστοτε πρόεδρος είναι διπλά υπεύθυνος να κάνει ορθή χρήση των ταμείων της πολιτείας κατά τη διάρκεια της θητείας του και να πείθει ότι η κοινωνική πολιτική του με τη μορφή των παροχών είναι συνεχής και αδιάλειπτη για όλη την 5ετία. Είναι συνέχεια προηγούμενων πολιτικών του κράτους πρόνοιας που βελτιώνονται όσο η συνολική εσωτερική διακυβέρνηση στηρίζει την ανάπτυξη και αντιμετωπίζει τις αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες και απαιτήσεις. Δεν μαζεύεις στα ταμεία 5 χρόνια για να μοιράζεις προεκλογικά δώρα και εφάπαξ επιταγές. Μπορεί να δημιουργεί ο Τ. Παπαδόπουλος πρόσκαιρες εντυπώσεις, όμως, ξεχνά ότι ο κάθε φορολογούμενος γνωρίζει πολύ καλά ότι «μοιράζει» από τις δικές του εισφορές και μάλιστα το κάνει για ψηφοθηρικούς λόγους. 

Στην Κύπρο μπορούμε με στοιχεία και μετρήσεις, με συγκρίσεις με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που τώρα είμαστε εταίροι στην ΕΕ, να αξιολογήσουμε τις επιδόσεις μας ως κράτος πρόνοιας και αλληλεγγύης. Τα συμπεράσματα δεν είναι ικανοποιητικά και δεν ανταποκρίνονται στο εύρος της ευημερίας και του πλούτου που παράγεται. Πόσο ακόμα, όταν ισχυρίζεται ο απερχόμενος πρόεδρος ότι περίπου ιδρύθηκε το κοινωνικό κράτος στη δική του 5ετία. Η αλήθεια είναι πικρή, αφορά τα πεπραγμένα της δικής του κυβέρνησης, αλλά και πολλές χρόνιες ελλείψεις στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής της πολιτείας μας. Ένα κράτος υπερσυγκεντρωτικό, στηριγμένο στους κανόνες των πελατειακών σχέσεων , με τον απερχόμενο πρόεδρο να νομίζει ότι μπορεί να λαφυραγωγεί – είναι αδύνατο να ασκήσει δίκαιη και αποτελεσματική κοινωνική πολιτική. Ο Τ. Παπαδόπουλος ελάχιστη σημασία έδωσε στη δημιουργία κοινωνικών δομών αλληλεγγύης και ευθύνης. Είναι γι’ αυτό που στο τέλος της 5ετίας του καταφεύγει σε ευκαιριακές προεκλογικές παροχές και υποσχέσεις για να αντιμετωπίσει τη δυσαρέσκεια των πολιτών. 

Καλώ τους πολίτες να ελέγξουν αυστηρά τον πολιτικό λόγο των υποψηφίων. Ζητώ από όλους να προσέξουν ότι η δική μας πρόταση, οι θέσεις που εκφράζει ο Ι. Κασουλίδης, είναι στηριγμένες σε πρόγραμμα και μελετημένα σχέδια. Το αριθμητικό αποτέλεσμα είναι απόρροια του κοινωνικού σχεδιασμού μας, δεν είναι πλήθος ασυνάρτητων υποσχέσεων. Ο Ι. Κασουλίδης απευθύνεται με αξιοπιστία και ευθύνη προς τις παραγωγικές δυνάμεις των εργαζομένων που συνεισφέρουν στα κρατικά ταμεία. Εισηγείται σε αυτούς ότι κάθε ευρώ της δικής τους συμβολής, θα επιστραφεί με κοινωνικό έργο διάρκειας προς τις ιδιαίτερες ομάδες που έχουν ανάγκη και είναι ταυτόχρονα, τα παιδιά, οι γονείς, οι φίλοι, οι γείτονές τους. Δεν είναι οι «πελάτες – ψηφοφόροι», είναι οι αξιοπρεπείς πολίτες με πολύχρονη προσφορά και πενιχρές συντάξεις, είναι οι μονογονεϊκές οικογένειες που εξωθούνται στον κοινωνικό αποκλεισμό, είναι τα παιδιά που εγκαταλείπουν το σχολείο γιατί το σύστημα μαθητείας κατέρρευσε και είναι εκτεθειμένα στους κινδύνους των ουσιών. Με τη ψήφο μας, επιλέγουμε την θετική πολιτική και απορρίπτουμε την άκρατη παροχολογία του απερχόμενου προέδρου. 


24/1/08 

Comments